Práce zkoumá problematiku krátké prózy z málo probádaného úhlu pohledu: všímá si latinskoamerický region a povídkovou tvorbu autorek druhé poloviny 20. století, které literární historie marginalizovala. Uvedený pohled je ukotven především v interpretaci povídek z antologie „Vindictas. Cuentistas latinoamericanas“ (2020), náležitě jej však prohlubuje i uplatnění literárněhistorického přístupu. Umožňuje totiž reflektovat tento typ tvorby ve vývojovém kontextu literatury psané španělsky, zvláště té, která představuje oficiální kánon (např. boom hispanoamerické literatury). Záměrem práce je charakterizovat fenomenalitu ženského psaní v podobě, v jaké ji představuje antologie, a pokusit se vymezit jeho poetologická specifika, a to i s ohledem na geografický a kulturní prostor, který jednotlivé povídky kreovaly.
The paper examines the issue of short prose from a less explored perspective: it focuses on the Latin American region and the short-story work of women authors from the second half of the 20th century, who were marginalized by literary history. This perspective is grounded primarily in the interpretation of short stories from the anthology “Vindictas. Cuentistas latinoamericanas“ (2020), but it is also further deepened through the application of a literary-historical approach. This makes it possible to reflect on this type of writing in the developmental context of Spanish-language literature, especially that which represents the official canon (e.g. the boom of Hispanic American literature). The aim of the paper is to characterize the phenomenality of women’s writing, in the form in which it is presented by the anthology, and to attempt to define its poetological specificities, also with regard to the geographical and cultural space that shaped the individual short stories.
Práca skúma problematiku krátkej prózy z málo prebádaného zorného uhla: všíma si latinskoamerický región a poviedkovú tvorbu autoriek druhej polovice 20. storočia, ktoré literárna história marginalizovala. Uvedený pohľad je ukotvený predovšetkým v interpretácii poviedok z antológie „Vindictas. Cuentistas latinoamericanas“ (2020), náležite ho však prehlbuje aj uplatnenie literárnohistorického prístupu. Umožňuje totiž reflektovať tento typ tvorby vo vývinovom kontexte literatúry písanej po španielsky, zvlášť tej, ktorá predstavuje oficiálny kánon (napr. boom hispanoamerickej literatúry). Zámerom práce je charakterizovať fenomenalitu ženského písania, v podobe, v akej ho predstavuje antológia, a pokúsiť sa vymedziť jeho poetologické špecifiká, a to aj so zreteľom na geografický a kultúrny priestor, ktorý jednotlivé poviedky kreoval.
Робота досліджує проблематику короткої прози з малодослідженого ракурсу: звертає увагу на латиноамериканський регіон та творчість авторок другої половини XX століття, які були маргіналізовані літературною історією. Зазначений погляд закріплений передусім в інтерпретації оповідань з антології «Vindictas. Cuentistas latinoamericanas» (2020), проте належним чином його поглиблює також застосування літературно-історичного підходу. Це дозволяє відрефлексувати цей тип творчості в еволюційному контексті літератури, написаної іспанською мовою, особливо тієї, що представляє офіційний канон (наприклад, бум іспаноамериканської літератури). Завданням роботи є охарактеризувати феноменальність жіночого письма у тому вигляді, в якому його представляє антологія, і спробувати визначити його поетологічні специфіки, зокрема з урахуванням географічного та культурного простору, який формував окремі оповідання.
